MEDIAPLATFORM VAN CULTUUR- EN ONDERWIJSPARTNERS VAN DE STAD GENT

Wednesday, March 6, 2013

"Something to brighten up your wednesdays!"

 

In het kader van het Interpunction programma palmt schilder Koen Delaere tot 7 april het voorste gedeelte van Galerie Tatjana Pieters in. Hij maakte er een in situ installatie in het kader van zijn OCE-Project, gefinancieerd door de OCEArt Foundation. Deleare print zijn werken in een mengeling van UV inkten, olieverf en spuitverf. Thematisch focussen ze rond vrijheid en de belemmering van vrijheid. 

 

Op zes maart wordt het podium van de Kinky Star ingenomen door een grote heer uit Amerika: Chris Brokaw, de New Yorker die vooral bekend werd als gitarist bij Come en drummer bij Codeine maar nu solo door Europa tourt. Woensdag strijkt hij dus ook in Gent neer, en dat voor een voorstelling van zijn recentste plaat, Gambler's Ecstasy, een album dat net als zijn vorige albums alternatieve slowcore bevat.

In Galerie Tatjana Pieters kan je nog tot begin april terecht voor een tentoonstelling die het nieuwe werk van zeven kunstenaars bundelt. Dennis Tyfus, Vaast Colson, Peter Fengler, Sigtryggur Berg Sigmarsson, Kim Gordon, Joris Van de Moortel en Koen Delaere: zij exposeren er hun visie op hoe niet het wat, maar vooral het hoe belangrijk is in het concipiëren van kunst.

Thomas Roelant mag zich volgens het Zebrastraat Kunstencentrum in maart kunstenaar van de maand noemen.

Hollandse jongens die iets weg hebben van Robert Smith, het klinkt eerder als een horrorscenario dan als het recept voor een muzikaal geslaagde avond. Toch denkt Café Video daar anders over, en wij geven hen gelijk. Onder het motto “De band is even goed als de groepsnaam, stel je voor!” wordt ons Stuurbaard Bakkebaard gepresenteerd. SBBB voor de vrienden.

 

Men zou het niet durven zeggen maar er zijn juristen in spe die kunnen acteren! Bovendien hebben ze ook nog een, zij het wel een ziekelijk, gevoel voor humor. Deze twee kenmerken verenigen zich in het tweejaarlijks festijn van "De Revue Der Rechten". In dit stuk worden verscheidene proffen uit de rechtenopleiding geïmiteerd door de studenten... wat vaak erg hilarische momenten kan opleveren.

Joaquin Phoenix is back, en dat in deze 'mastermovie' over Scientology! Wij waren fan sinds hij Johnny Cash op een slopende en ook wel geweldige manier vertolkte in 'Walk The Line' In  'The Master' acteert Joaquin aan de aangename zijde van Philip Seymour Hoffman, te kennen van The Big Lebowski en (Anderson's) Magnolia.

In de drama-komedie van Roger Michell kruipt Bill Murray in de huid van Roosevelt, de 32ste president van de Verenigde Staten. De manier waarop hij dat doet is wonderbaarlijk. De acteur die gewoon is komische rollen op zich te nemen, ontpopt zich in alle ernst tot de iconische president.

In de week van 17 tot 23 januari staken in Egypte ten minste twaalf mensen zichzelf in brand. Op 21 januari demonstreerde in El-Mahalla El-Kubra, een textielstad 60 km noord van Caïro, een groepje van 50 jonge mensen met Tunesische vlaggen en met affiches tegen de Egyptische corruptie, politiemartelingen en armoede.

De VRG, voor de onwetenden: de studenentvereniging van de Rechten, verrast vriend en vijand elke twee jaar met een eigen toneelstuk. Dit jaar onder regie van Sofie Verbeken en Pieter Van Hove die met hun acteurs Theater Tinnepot vier dagen lang onveilig zal maken.

Les Misérables mag dan misschien al overhyped zijn, de film blijft een must-see. Regisseur Tom Hooper, voornamelijk bekend van "The King's Speech" pakt uit met een indrukwekkende cast. Anne Hathaway steelt de show als Fantine.

Stief Desmet is geïnteresseerd in het creëren van verhalen door middel van sterke beelden die hij recupereert, deconstrueert en reconstrueert in schilderijen, sculpturen, video en performances. De tools die hij aanwendt zijn de beelden die ons omgeven, uit het dagelijkse leven, kunstgeschiedenis, reclame, sprookjes...

Pawel Protassov is een wereldvreemde chemicus die de mensheid probeert te redden door experimenten die vooral veel rook veroorzaken. Als fanatieke wetenschapper besteedt hij weinig aandacht aan zijn vrouw Jelena, die haar geluk gaat zoeken bij een minnaar.

Onder de titel Gleich Gleich Gleich presenteert KIOSK de eerste Belgische solotentoonstelling van Ulla von Brandenburg (1974, Karlsruhe, woont en werkt in Parijs). Haar kunstenaarspraktijk geeft vorm aan het spanningsveld tussen realiteit en fictie, bezoeker en acteur, subject en object. Zinsbegoocheling, spiegeling en illusie beïnvloeden ons kijken en von Brandenburgs theatrale vormentaal speelt hierop in.

In de derde expo van Graffiti vzw staat het frietkot centraal. Dit wel heel bijzonder onderwerp verdient als herkenbaar element uit het Vlaamse landschap wel eens wat extra aandacht. Emma d’Hoore en Gert Vandeweghe bemerkten dat steeds meer frituren verdwijnen.

Vrouwen worden al eeuwenlang als 'nerveuzer' dan mannen beschouwd. Ze zouden vaker lastiggevallen worden door geesten en demonen en makkelijker vatbaar zijn voor geestesziekte. Maar is dat wel zo?

Het Museum Dr. Guislain heeft aan deze zogenaamde 'nerveuze' vrouwen en hun psychiaters een tentoonstelling gewijd. Nog tot 26 mei kan je die gaan bewonderen. 

Ons stadsmuseum pakt uit met een nieuwe tentoonstelling. De titel ‘Afterimages, Sporen van wereldtentoonstellingen’ klinkt groots en veelbelovend. De Belgische kunstenaar Ives Maes zocht letterlijk over heel de wereld naar sporen van wereldtentoonstellingen, te beginnen bij de eerste in Londen in 1851 tot de laatste in Sjanghai in 2010.

Van 23 februari tot en met 10 maart 2013 wordt er een tentoonstelling georganiseerd door een heel aantal kunstenaars in het Instituut der Wetenschappen van de Ugent in de Jozef Plateaustraat 22 in Gent. Onder de titel 'P.R.E.S.T.I.G.E. plateau ROZIER' vindt dit jaar al de tweede editie van dit terugkerende project plaats.

Het voelt wat gek aan om als hoofdredacteur en coördinator van dit fijne cultuurpatform een eerste blogpost maken over jezelf. Maar hé, sinds zowat achtennegentig procent van mijn redactie in de lappenmand ligt na het einde van de blok en examens, moet iemand het doen. Dus doe ik het maar zelf. Ik zal er geen doekjes omwinden, geen breedvoerige uitwasemingen aan koppelen en geen superlatieven gebruiken.

'Gentlemen, you had my attention, but now you have my curiosity.'

Wij kijken al eeuwig en drie dagen curieuzeneuzend uit naar Tarantino's nieuwste, 'Django Unchained'. Losjes geinspireerd door de Italiaanse western 'Django' uit 1966 (debuutfilm van spaghetti-western-regisseur Corbucci, die tussen haakjes net als Leone's 'A Fistful of Dollars' op zijn beurt een remake was van het Japanse 'Yojimbo'). 

 

Elk jaar nodigen de Vrienden v/h S.M.A.K. enkele kunstenaars uit om een multiple te creëren, waarbij zowel lokale als internationale kunstenaars worden aangesproken en er een duidelijke band is met het tentoonstellingsprogramma van het S.M.A.K..

Op deze tentoonstelling word je geconfronteerd met foto’s uit oorlogstijden. Er bestaan miljoenen clichés waarin militairen, vrijwilligers, dokters en verzorgend personeel, journalisten en schrijvers hun wedervaren hebben vastgelegd. Heel wat van die clichés vertellen een verhaal achter het beeld en zijn een aanleiding om omstandigheden onder de aandacht te brengen die tot nog toe enkel door specialisten waren gekend.

TWEE EEUWEN VROUWEN EN HUN PSYCHIATERS

 

Met Maybe One Must Begin with Some Particular Places brengt S.M.A.K. een overzicht van het werk van Joachim Koester (°1962, Kopenhagen). De kunstenaars artistieke praktijk is gebaseerd op een complex web van docufictie, waarin persoonlijke, historische en journalistieke kwesties versmelten met fictieve vertellingen.

Belgische tegelbedrijven kenden in de 20ste eeuw faam in binnen- en buitenland.

Fanfares, harmonieorkesten, brassbands en meer van die lawaaimakende ondingen, ze zijn vlaanderens meest traditionele orkestvormen. Elk van deze blaasorkesten heeft zijn eigen geschiedenis en kende dagen van wisselend succes, maar één ding staat als een huis: er bestond geen feest of er was een fanfare.