Cultuurplatform
van Urgent.fm
en cultuur- en onderwijspartners van de stad Gent

contact
partners

“It’s a reality of film festivals that you can’t see everything. You’re dividing your time between seeing films and utilizing your unique space to have meetings with people that you can’t otherwise” – Thom Powers

 

Maandelijks nodigt Sphinx een filmkenner uit in hun zalen om zijn/haar favoriete filmklassieker op hun witte doek te vertonen. Deze maand is het aan Christophe Vekeman, Vlaams schrijver, dichter en performer.
Christophe koos voor “Rumble Fish”, een Amerikaans filmdrama uit 1983 van regisseur Francis Ford Copolla.

 

 

Studio Skoop vormt al jaar en dag een geliefkoosde plaats voor de Gentse cinefiel. En alles wat we als belangrijk achten, gieten we in boekvorm. Paya Germonprez, voormalige partner van Skoop oprichter Ben ter Elst, heeft de beginjaren van de filmzaal verzameld in het boek Skopiumschuivers.

U kon er niet omheen: de posters en flyers van ‘MAKE ME UP BEFORE WE BLOW BLOW’ in en rond kunstencentrum Vooruit. De titel met Wham!-allures schreeuwde om uw aandacht – al dan niet in woord en beeld, en zelfs van buitenaf keek posterboy Benjamin Abel Meirhaeghe u indringend (of is het nu net uitnodigend?) aan.

 

KASK & CONSERVATORIUM School of Arts van de HoGent kan terugblikken op meer dan 200 jaar ervaring.

Voor wie nog nooit van The Rocky Horror Picture Show gehoord heeft: je moet het meemaken om het volledig te begrijpen. Alles wat je erover kan lezen op het internet of alles wat je vrienden je erover kunnen vertellen, zal voornamelijk extreem vreemd en als een goede grap klinken.

Er is een geschenk uit de hemel gevallen voor de cinefielen onder ons - een dubbel geschenk zelfs. Film Fest Gent breidt namelijk haar activiteiten uit met een eigen talkshow Film Fest Talkies, en ze trekt het hele land door met Film Fest on Tour. Bovenop het bekende filmfestival in het najaar, is nu gedurende het hele jaar de blijde cinefiele boodschap te horen. En dat start al direct!

Het filmfestival op locatie, Ciné Privé, is dit jaar aan zijn tiende editie toe. Dit werd opnieuw gevierd in de circuskerk van Malem, net zoals vorig jaar. Ondanks de kille temperatuur in de kerk, blijft het een uitzonderlijke locatie. De witte kerk staat gecentreerd tussen de al even witte rijhuizen.

Op 5 maart 1997 gingen de lichten van een nieuwe filmzaal in een hoekje van Gent voor de eerste maal aan. De zaal had karmozijnen zetelbekleding en was gevuld met studenten, professoren en cinefielen; allen waren ze de eerste leden van wat die avond de Universitaire Filmclub werd gedoopt.

Op 5 maart 1997 gingen de lichten van een nieuwe filmzaal in een hoekje van Gent voor de eerste maal aan. De zaal had karmozijnen zetelbekleding en was gevuld met studenten, professoren en cinefielen; allen de eerste leden van wat die avond als de Universitaire Filmclub werd gedoopt.

Nog voor het geweld in De Krook losbarstte, kon je op donderdagavond terecht in Sphinx Cinema voor een avond vol animatie dankzij Anima on Tour. Tijdens de krokusvakantie was er in het Brusselse Flagey Anima 2017, een tiendaags filmfestival gewijd aan animatiefilm.

Internationaal gelauwerd en voor een Oscar genomineerd, is regisseur Barry Jenkins met Moonlight prompt gelanceerd als een niet te negeren stem in het Amerikaanse filmlandschap. Geen lofrede blijkt loos te zijn, want de film behoort tot één van de meest indrukwekkende portretten van seksuele ontluiking en onderdrukking in recente jaren.

 

We leven vandaag in de 21ste eeuw. De strijd tegen holebi- en transfobie lijkt gestreden. In België, en bij uitbreiding West-Europa, is dat grotendeels het geval, al is er zeker nog plaats voor verbetering. Niet in alle landen is de situatie even rooskleurig.

 

Pinx liet ons al drie dagen genieten van een prachtige selectie LGTB-films en ook zaterdag was geen uitzondering. Er stond echter een heel ander soort film op het programma: Girls Lost, een magisch-realistische coming-of-age prent die in een sprookjeswereld worstelt met actuele kwesties als genderidentiteit, seksualiteit en verlangen.

Bij het lezen van de synopsis Théo et Hugo dans le même bateau kwam het schaamrood me op de wangen en begon mijn hart sneller te slaan. Twee mannen die in een woud van mannelijk naakt voor elkaar vallen, dat kan alleen maar vonken geven. De liefhebber van de explicietere homo-erotische film in mij werd wakker. Een kus op de wangen in beeld brengen is voor doetjes.

Gedurende vijf dagen neemt de LGTB-cinema de Sphinx over. Woensdag gingen we al naar Taekwondo kijken en vandaag stond Rara op het programma, een Chileens-Argentijns drama uit 2016. De film werd voorafgegaan door de kortfilm Mukwano van Cecile McNair. De Oegandese Mary Kabufufu zoekt asiel in Denemarken omdat zij en haar partner Rose bedreigd werden.

Dag drie van Pinx werd afgesloten door Women Who Kill van Ingrid Jungermann. Het debuut van de New Yorkse lijkt op basis van de korte inhoud een dramafilm, maar draait eerder uit op een dramacomedy. Want met een scherpe komische timing bovenop een laagje sarcasme wordt het op bepaalde momenten verdomd grappig.

 

Sphinx Cinema staat al enkele jaren garant voor sfeervolle filmfestivals in thema met een aantrekkelijk programma. De cinema slaagt er telkens in een selectie films naar de Sint-Michielshelling te brengen die de weg naar het reguliere filmaanbod in klein Vlaanderen niet zouden vinden. Gisteren ging Pinx van start.

In 2012 debuteerde Peter Monsaert met Offline, een aangrijpend familiedrama dat bekroond werd op onder andere het filmfestival van Sint-Petersburg en op de Ensors. Vier jaar later werd opvolger Le Ciel Flamand al vertoond op de befaamde filmfestivals van Toronto en San Sebastian. Monsaert moet dus stilaan tot het kruim der Vlaamse cineasten behoren.

Bent u wel fan van een avondje gezellig griezelen op Halloween, maar heeft u nog geen plannen?  Niet getreurd!

Bloed dat gratuit vloeit, rollende koppen en gegil. Zo hoort horror te zijn. Dat The Witch dergelijk etiket meekrijgt, is begrijpelijk, maar misschien wat overdreven. Al is een gewaarschuwd man er twee waard. De ondertitel A New-England Folktale verraadt al dat het lot van een goed christelijk gezin getart wordt door de duivel  in de vorm van – nu ja, hoe zou ook het anders – een heks. 

 

Bij Sphinx Cinema zitten ze niet verlegen om een festival meer of minder. Een tweetal weken geleden was er nog het kortfilmfestival Delicatessen, eind januari hadden we Pinx, in februari het Jeff Jeugdfilmfestival en ondertussen kwam ook het Courtisane festival even langs op de Sint Michielshelling. Afgelopen week was het tijd voor cineMÁS, het Spaans en Latijns-Amerikaans filmfestival.

 

We willen allen geloven in een feminisme dat zo vast staat als een huis. De werkelijkheid is echter anders, het gaat eerder om een onbevatbare agglomeratie. Na de vertoning van enkele (bij wijlen tevergeefs) als feministisch bestempelde video's, volgde een debat dat zorgde voor voelbare spanning in de kleine zaal.

Woensdagavond 20 april was Hoogdag voor menig kortfilmliefhebber uit Gent en omstreken. In de Sphinx Cinema vond Delicatessen plaats, het kortfilmfestival dat de voorbije jaren uitgroeide tot een gevestigde waarde binnen de wondere wereld van de kortfilm. De echte diehards gingen voor het volledige programma, dat duurde van 20u tot 22u en bestond uit maar liefst tien recente kortfilms.

In het Gentse worden films rijkelijk gevierd, met naast Film Fest Gent als jaarlijkse hoogmis nog een heleboel kleinschalige, doch niet minder interessante filmfestivals. Zo heeft Art Cinema OFFoff met de Nacht van de Experimentele Film zijn eigen eendaags festival.

The Land of the Enlightened geeft een onvatbaar maar tegelijkertijd realistisch beeld weer van een verloren generatie Afghaanse kinderen die proberen te overleven in een land gebrandmerkt door oorlog. De docufilm ging twee maanden geleden in wereldpremière op het prestigieuze Sundance Film Festival.  

 

Tsukimi Kurashita (Rena Nounen) is een ‘otaku’ a.k.a. een anima/manganerd geobsedeerd door kwallen. Ze woont samen met vier andere ‘otakus’ in Tokyo. Hun woonplaats wordt echter bedreigd door kaalslag om plaats te maken voor een ambitieus vastgoedproject van de gewiekste Shoko Inari (Nana Katase).

Dat Gent naast de grote cultuurhuizen ook veel kleinere culturele initiatieven kent, is geen geheim. Het Kleine Begijnhof in de Lange Violettestraat is het prachtige decor voor één van dergelijke initiatieven, namelijk Art Cinema OFFoff. Ze wijden zich volledig aan de experimentele film en kennen reeds een mooie geschiedenis. OFFoff kan steunen op de schouders van sterk team vrijwilligers.

Voor iedere filmliefhebber in Gent ligt er iets moois in het verschiet deze week. Ciné Privé houdt namelijk alweer haar negende editie, en wat gaat komen belooft veel goeds. Van 3 tot en met 5 maart staat Gent in het teken van één van de charmantste filmfestivals van de stad.

 

Pages