MEDIAPLATFORM VAN CULTUUR- EN ONDERWIJSPARTNERS VAN DE STAD GENT

Bloed dat gratuit vloeit, rollende koppen en gegil. Zo hoort horror te zijn. Dat The Witch dergelijk etiket meekrijgt, is begrijpelijk, maar misschien wat overdreven. Al is een gewaarschuwd man er twee waard. De ondertitel A New-England Folktale verraadt al dat het lot van een goed christelijk gezin getart wordt door de duivel  in de vorm van – nu ja, hoe zou ook het anders – een heks. 

 

Met De Vreemden opende NTGent afgelopen woensdagavond haar seizoen. Niet in de schouwburg op het Sint Baafsplein, maar in de indrukwekkende Floraliënhal nabij SMAK. In de gigantische ruimte van het voormalig feestpaleis, waarin een prachtig decor werd geïnstalleerd, namen de spelers ons mee naar de exotische wereld van alle tijden.

 

September betekent niet alleen het begin van het nieuwe schooljaar, maar markeert ook de start van een nieuw cultureel seizoen. In afwachting van de officiële start met het toneelstuk De Vreemden gaf NTGent op 10 september een voorsmaakje van dat nieuwe seizoen met drie religieuze werken van Johann Sebastian Bach.

Dit seizoen is Urgent.fm met Tumult.fm DOKbewoner en beheert het de SMARTkabine in de voortuin van DOK. Elke eerste zondag van de maand opent de tentoonstelling van telkens een andere kunstenaar. Op deze manier willen we inspelen op de behoefte die leeft bij de creatieve onderbuik van artistiek Gent: een kans om buiten de muren van het atelier te treden.

Dit seizoen is Urgent.fm met Tumult.fm DOKbewoner en beheert het de SMARTkabine in de voortuin van DOK. Elke eerste zondag van de maand opent de tentoonstelling van telkens een andere kunstenaar. Op deze manier willen we inspelen op de behoefte die leeft bij de creatieve onderbuik van artistiek Gent: een kans om buiten de muren van het atelier te treden.

Achter ’t eten is een dijk van een muzikaal theaterstuk dat meer dan tien jaar na datum werd hernomen in Campo. Het oorspronkelijke stuk, een samenwerking tussen het KIP en LOD Muziektheater ging in première in de Minardschouwburg in 2003.

Eefje De Visser heeft een zalige stem, alleen maar mooie muzikanten in haar band en is dan ook nog eens lief voor het publiek. Zo liet ze heel duidelijk verstaan dat ze niet opgezet was met de zitplaatsen per categorie aangezien ze vroeg om naar voren te komen maar dat zou wellicht tegen de organisatie in gaan dan.

De eerste danspasjes van de avond zijn gezet. Dat helemaal dankzij de rockabilly aandoende liedjes van The James Hunter Six. Van uptempo stapjes zetten tot melancholisch meewiegen, er werd alvast aardig wat bewogen voor de main stage. James Hunter wordt wel eens vergeleken met Sam Cook en dat kunnen wij alleen maar bevestigen.

Deel 2 van Gent Jazz werd geopend door de Londense jazz muzikante ALA.NI. Even leek het erop dat ze slechts voor een twintigtal mensen zou spelen, maar al snel liep de tent vol en gaven Alani en Rob het beste van zichzelf. Als dit de toon wordt van de tweede Gent Jazz week, dan wordt het een topweek!

Wanneer het exact gebeurde, kunnen we niet meteen aanduiden. Maar waar we niet om heen kunnen, is dat Balthazar een ware hitmachine is. De band bouwde de afgelopen jaren een sterke reputatie op met een steeds groter wordende naam op elke festivalaffiche. Ontelbare keren kweelden we al mee met Blood Like Wine, The Boatman en Do Not Claim Them Anymore.

Kort maar krachtig, dat zijn de verzameladjectieven die je de meeste optredens op de Garden Stage van Gent Jazz kunt toekennen. Het mag dan ook zeer toepasbaar zijn op de set van Indie-Folkband Barefoot and the Shoes.

We kennen John Cale vooral als de man die The Velvet Underground als eerste verliet, toch blijven we hem dankbaar voor wat de groep op die korte periode voortbracht. Gisteren stond hij als headliner op de main stage van Gent Jazz. Het werd een psychedelische trip doorheen zijn oeuvre waar vooral de fans hun hart ophaalden.

 

Herbie Herbie Herbie.

 

Als je drie jazzgrootmeesters op een podium zet kan het alle richtingen uitgaan. Soms knettert het, soms botst het. Soms bliksemt het, soms kabbelt het. Wat Brad Mehldau, John Scofield en Mark Guiliana gisteren op het podium brachten was een combinatie van alle bovenstaande.

 

Dit seizoen is Urgent.fm met Tumult.fm DOKbewoner en beheert het de SMARTkabine in de voortuin van DOK. Elke eerste zondag van de maand opent de tentoonstelling van telkens een andere kunstenaar.

Elke Gentenaar herinnert zich wel de grote bedrijvigheid die er sinds 2012 heerst in de Lammerstraat. De eindmeet van de werken is echter in zicht, want op 10 maart 2017 opent De Krook de deuren, dat werd dinsdag verkondigd in de huidige stadsbibliotheek. De Krook wordt een multimediacentrum waar cultuur, kennis en economie botvieren.

Even uitblazen van de nachtelijke avonturen bij Copacobana? De tentoonstelling I contain multitudes in Gallerie Yurt aan de kortrijksepoortstraat is een echte aanrader! Met deze expositie studeren de curators van TEBEAC af, en wel door alles omtrent kunst ter discussie te stellen.

 

Wie ben je, als je niet kan bewijzen wie je bent?” Vandaag is het wereldvluchtelingendag, en gelukkig laat dit ook de culturele sector in Gent niet koud.

 

Nu het einde van het academiejaar in zicht is kunnen de studenten onder ons reikhalzend beginnen uitkijken naar de zomer. Zon! Terrasjes! Gentse Feesten! De hele dag niets doen! Courage jongens, het is dichterbij dan je denkt. Ook de laatstejaarsstudenten van de kunstscholen in Gent zwaaien hun academisch leven vaarwel, en dat doen ze met een aantal mooie projecten.

Op 23 juni kunnen liefhebbers van disco, funk, house en alles daartussen weer hun hart ophalen bij Splḗn.

Op 28 mei was het toch voor één dagje prachtig weer, dus trokken wij naar DOK om overdonderd te worden door een impressionante verzameling beloftevolle muzikale acts. De intieme gezelligheid van DOK en een line-up om uw duimen en vingers bij af te likken bleek een uitstekende combinatie. Subbacultcha en Democrazy lieten ons genieten van 50 tinten zomer.

 

Alsof we op een afstudeerfeestje van het KASK beland waren, zo voelde het een beetje afgelopen woensdag in de Handelsbeurs. Onder de noemer van Ghost werkte Raveyards een “carrousel van performances” uit op unieke locaties. Ze nodigden daarvoor bevriende bands en ander creatief gespuis uit om er op een dikke tien minuten het beste van zichzelf te komen geven. Al dan niet à l’improviste. Muziek, performance, beeldende kunst en pintjes.

Gisteravond zorgde de Sint-Jacobskerk voor een avond in het teken van De Groote Oorlog. Alweer die oorlog? Ja, het is nog steeds 100 jaar geleden, en opdat wij nog altijd niet vergeten. En zij die dat niet-vergeten nog niet beu zijn, werden daarvoor gisteravond rijkelijk beloond. 

 

Dit seizoen is Urgent.fm met Tumult.fm DOKbewoner en beheert het de SMARTkabine in de voortuin van DOK

Idomeneo, Rè di Creta vertelt het verhaal van de Kretenzische koning Idomeneo (Lothar Odinius) die tijdens de Trojaanse oorlog streed met de overwinnende Grieken aan de zijde van Agamemnon. Na de oorlog keert hij terug naar huis, maar tijdens een storm op zee belooft hij Neptunus de eerste persoon die hij ziet bij zijn aankomst op Kreta te zullen offeren als ze de storm overleven.

In 1948 voorspelde George Orwell het al: de volledige teloorgang van de privacy. Dat Big Brother gevoel ondervinden steeds meer mensen tegenwoordig als realiteit. Elke beweging die we maken wordt geregistreerd door bewakingscamera’s, politieagenten,… Een mens zou het er benauwd van krijgen!

Nadat een eerdere samenwerking in 2011 het succesvolle Bij het kanaal naar links voortbracht, staken het Vlaamse theatergezelschap Olympique Dramatique (opgericht door Ben Segers, Geert Van Rampelberg, Stijl Van Opstal en Tom Dewispelaere) en het Nederlandse De Mexicaanse Hond onder leiding van theatermaker Alex Van Warmerdam terecht nogmaals de koppe

De tournee naar aanleiding van het in 2015 verschenen Phantom Radio was nog niet goed en wel afgerond of Lanegan kondigde al een reeks “solo” optredens aan. Solo bleek echter een relatief begrip te zijn want zowel vaste luitenants Jeff Fielder en Frederic Lyenn Jacques als Duke Garwood stonden mee op het podium.

 

Chet Baker was een virtuoos. Een ridder van de intrieste jazz die in het collectief geheugen gegrift staat. Een getormenteerde ziel.

Naar de opera gaan is een feest. Muziek, poëzie en toneel worden samen geserveerd en overgoten met een dikke laag pathos. Gewoon smullen. Maar wat als er zevenentwintig opera’s op één avond getoond worden? Laten we eerlijk zijn. Het eten mag nog zo lekker zijn, niemand heeft zin in een indigestie. De Argentijnse dirigent Leonardo García Alarcón gaat met zijn ensemble Cappella Mediterranea de uitdaging aan.

Drukke dagen voor Live Fast Die Young, het Gentse boekingskantoor dat bands helpt “with bookings and shit so they can do what they do best.