MEDIAPLATFORM VAN CULTUUR- EN ONDERWIJSPARTNERS VAN DE STAD GENT

Idomeneo, Rè di Creta vertelt het verhaal van de Kretenzische koning Idomeneo (Lothar Odinius) die tijdens de Trojaanse oorlog streed met de overwinnende Grieken aan de zijde van Agamemnon. Na de oorlog keert hij terug naar huis, maar tijdens een storm op zee belooft hij Neptunus de eerste persoon die hij ziet bij zijn aankomst op Kreta te zullen offeren als ze de storm overleven.

In 1948 voorspelde George Orwell het al: de volledige teloorgang van de privacy. Dat Big Brother gevoel ondervinden steeds meer mensen tegenwoordig als realiteit. Elke beweging die we maken wordt geregistreerd door bewakingscamera’s, politieagenten,… Een mens zou het er benauwd van krijgen! Het is dat beklemmende geef-mij-mijn-identiteit- terug-gevoel dat de jongeren van Victoria Deluxe als uitganspunt namen in Move On.

Nadat een eerdere samenwerking in 2011 het succesvolle Bij het kanaal naar links voortbracht, staken het Vlaamse theatergezelschap Olympique Dramatique (opgericht door Ben Segers, Geert Van Rampelberg, Stijl Van Opstal en Tom Dewispelaere) en het Nederlandse De Mexicaanse Hond onder leiding van theatermaker Alex Van Warmerdam terecht nogmaals de koppe

De tournee naar aanleiding van het in 2015 verschenen Phantom Radio was nog niet goed en wel afgerond of Lanegan kondigde al een reeks “solo” optredens aan. Solo bleek echter een relatief begrip te zijn want zowel vaste luitenants Jeff Fielder en Frederic Lyenn Jacques als Duke Garwood stonden mee op het podium.

 

Chet Baker was een virtuoos. Een ridder van de intrieste jazz die in het collectief geheugen gegrift staat. Een getormenteerde ziel.

Naar de opera gaan is een feest. Muziek, poëzie en toneel worden samen geserveerd en overgoten met een dikke laag pathos. Gewoon smullen. Maar wat als er zevenentwintig opera’s op één avond getoond worden? Laten we eerlijk zijn. Het eten mag nog zo lekker zijn, niemand heeft zin in een indigestie. De Argentijnse dirigent Leonardo García Alarcón gaat met zijn ensemble Cappella Mediterranea de uitdaging aan.

Drukke dagen voor Live Fast Die Young, het Gentse boekingskantoor dat bands helpt “with bookings and shit so they can do what they do best.

Wat is het meest gangbare beeld over toneel en theater? Een relatief grote zaal, zitjes op de gelijkvloers, enkele niveaus met balkonnen, al dan niet loges. Soms is het anders. Sommige gevoelens kan je pas bevatten als je er werkelijk middenin zit. Zo is het bij Mental (The Vacuum Cleaner). Wie zich inschrijft, krijgt een mail met de locatie. Lozevisserstraat nummer 16, voor gisterenavond een willekeurig huis.

Bij Sphinx Cinema zitten ze niet verlegen om een festival meer of minder. Een tweetal weken geleden was er nog het kortfilmfestival Delicatessen, eind januari hadden we Pinx, in februari het Jeff Jeugdfilmfestival en ondertussen kwam ook het Courtisane festival even langs op de Sint Michielshelling. Afgelopen week was het tijd voor cineMÁS, het Spaans en Latijns-Amerikaans filmfestival.

 

Harpp. Harpp! De naam alleen al. Harpp is een trio bestaande uit een drummende zanger (Gilles D.), een gitarist (Laurent D.), en een bassist (Njord D.), en ze zorgen voor zweetuitbarstingen bij recensenten door de moeilijkheid om de groep met een gepast label te omschrijven. Ze kleuren buiten de lijntjes, zoveel kan ik je al vertellen.

Wat zou er gebeuren als de mensheid er niet meer was? Met die intrigerende vraag lokte Ontroerend Goed op woensdag 4 mei heel wat nieuwsgierigen naar de Vooruit. Op het programma: de première van World Without Us, het jongste kindje van Ontroerend Goed onder de regie van Alexander de Vriendt.

 

Vier uur lang duurde de nieuwe dansperformance van Marten Spangberg. Uit de aankondiging bleek een interactieve show zonder grenzen. The Internet maakte van de domzaal in De Vooruit een eigenzinnig universum.

 

Zoals ieder jaar staat 1 mei gelijk aan Dag van de Arbeid, dag van het genieten van (hopelijk) de eerste lentezon en de opening van het immer gezellige DOK. Wat maakt deze oude haven zo aantrekkelijk? De hoeveelheid beton of trieste havenarchitectuur? Gent, bruisend als ze is, bezit tal van niet-zo-verborgen plaatsen waar in bepaalde seizoenen een sombere omgeving wordt omgetoverd tot een onmisbaar gegeven.

 

Het hoeft niet altijd een tot buiten de landgrenzen bekende curator te zijn om een interessant en aantrekkelijk kunstfestival op poten te zetten. Het Mayday Mayday Festival liet dit jaar opnieuw de kunststudenten van verschillende kunstopleidingen zelf aan het woord.

Op vrijdagavond 29 april trok Tumult.fm naar de Vooruit. Islam Chipsy & EEK, Nidia Minaj en Deena Abdelwahed stonden op het programma en wat later ook op het podium.

 

Dat Gent een vruchtbare voedingsbodem vormt voor alles wat luid en ruig is, hoeven we je vast niet meer te vertellen.

 

De Grote Oorlog, 1914-18. Wie kent hem nog niet? Ook ik, opgegroeid in een nest waarin “De Eerste” een frequent gespreksonderwerp was en is. Toch mogen de veelheid aan herdenkingen en voorstellingen geen verzadigde vermoeidheid teweeg brengen. Te midden de herdenkingshype bevinden zich parels. Luk Perceval schittert met polyphonie. Interessant. Mooie recensies. Laten we gaan.

De Week van de Amateurkunsten mag bij Tumult.fm zeker niet onopgemerkt voorbijgaan. Er zijn weer tal van leuke initiatieven die een bezoekje verdienen, dus hier heeft u alvast onze selectie.

 

 

Inktopus vzw zeefdruk en grafiekatelier (Grafiek, zeefdruk)

 

We willen allen geloven in een feminisme dat zo vast staat als een huis. De werkelijkheid is echter anders, het gaat eerder om een onbevatbare agglomeratie. Na de vertoning van enkele (bij wijlen tevergeefs) als feministisch bestempelde video's, volgde een debat dat zorgde voor voelbare spanning in de kleine zaal.

Kandaules, koning van Lydië, is onmetelijk rijk en wil zijn rijkdom met al wie het horen, zien en proeven wil, delen. Tijdens één van zijn vele decadente feestpartijen wordt een ring gevonden in de buik van een vis. De koning ontdekt dat deze ring je onzichtbaar maakt. Op het feest ontmoet de koning de visser Gyges.

Het is avond, buiten sneeuwt het en de dagen vullen zich met examens en studeren. Dat is de setting waarin ik I am Oak voor het eerst hoorde. De warme klanken van de muziek maakte de sfeer gemoedelijk. Zo kon ik nog wel een nachtje door. Vijf jaar later kwamen de jongens van de band naar Gent. Ook de lenteavonden kunnen ze prima aan.

West-Vlamingen in Gent zijn eerder regel dan uitzondering. En dat een muzikaal deel daarvan beloftevol samenklit in bands is daar een mooi gevolg van. Sinds donderdag is er alvast één groep meer om in het oog te houden: het triootje van Club Jaecques #1.

Woensdagavond 20 april was Hoogdag voor menig kortfilmliefhebber uit Gent en omstreken. In de Sphinx Cinema vond Delicatessen plaats, het kortfilmfestival dat de voorbije jaren uitgroeide tot een gevestigde waarde binnen de wondere wereld van de kortfilm. De echte diehards gingen voor het volledige programma, dat duurde van 20u tot 22u en bestond uit maar liefst tien recente kortfilms.

Ze doen het weer, en dat voor een tweede keer!

 

Ergens in de buurt van Wetteren, daar is het allemaal begonnen. Publieksprijs Humo’s Rock Rally, selectie De Nieuwe Lichting, brons op Oost.Best! … Tegenwoordig lopen ze te pronken met de ene titel na de andere, dus besloot Tumult.fm om zelf eens te gaan kijken hoe dat nu juist zit met die mannen van Delta Crash. Afgelopen maandag speelden ze voor de verandering nog eens in’t klein, in het immer gezellige café Afsnis.

Vrijdagavond 20u. Het NTGent stelt zich open. Met mondjesmaat komen theaterliefhebbers het gebouw binnengewandeld. Tijd voor toneel. Een korte enquête over De Lijn is het enige obstakel dat ons scheidt van de zaal. Het tweede middenbalkon, een ideale positie om de ruimtelijke compositie van het podium te aanschouwen.

 

Die bewuste donderdagavond was een avond die bij menig West-Vlaamse muziekliefhebber al lang in de agenda stond aangeduid, gefluoriseerd én omcirkeld. Op 14 april was het eindelijk zo ver: de cd-voorstelling Otel van Ertebrekers, het West-Vlaamse trio van Flip Kowlier, Jeffrey Bearelle en Peter Lesage.

 

De nachtkledij bleef uit, maar Bent Van Looy trakteerde de Handelsbeurs wel op zijn Pyjama Days. Op deze jongste langspeler viert popmuziek hoogtij, zonder ooit melodramatisch of springerig te zijn. Het werd een rijke en veelzijdige plaat, waarin het leven bezongen wordt op een eigenzinnige manier.

 

In de agenda van vele muziek- en vooral- vinylliefhebbers prijkt in het vakje van zaterdag 16 april al enkele weken een groot rood kruis. Jawel, dit weekend is het weer Record Store Day, de feestdag ter ere van die sympathieke (onafhankelijke) winkels waar dat heerlijke zwarte goud wordt verkocht.

In Liefde wachten moeder en dochter op de terugkeer van de vader. Een oorlogsmisdadiger waarvan het bloed na negen maanden gevangenisstraf dan wel van de handen, maar niet van de ziel gewassen is. Op zich een klein verhaal, maar het onderhuidse zwelt aan zonder ooit zwalpend uit de bocht te gaan.