MEDIAPLATFORM VAN CULTUUR- EN ONDERWIJSPARTNERS VAN DE STAD GENT

 

De Grote Oorlog, 1914-18. Wie kent hem nog niet? Ook ik, opgegroeid in een nest waarin “De Eerste” een frequent gespreksonderwerp was en is. Toch mogen de veelheid aan herdenkingen en voorstellingen geen verzadigde vermoeidheid teweeg brengen. Te midden de herdenkingshype bevinden zich parels. Luk Perceval schittert met polyphonie. Interessant. Mooie recensies. Laten we gaan.

De Week van de Amateurkunsten mag bij Tumult.fm zeker niet onopgemerkt voorbijgaan. Er zijn weer tal van leuke initiatieven die een bezoekje verdienen, dus hier heeft u alvast onze selectie.

 

 

Inktopus vzw zeefdruk en grafiekatelier (Grafiek, zeefdruk)

 

Kandaules, koning van Lydië, is onmetelijk rijk en wil zijn rijkdom met al wie het horen, zien en proeven wil, delen. Tijdens één van zijn vele decadente feestpartijen wordt een ring gevonden in de buik van een vis. De koning ontdekt dat deze ring je onzichtbaar maakt. Op het feest ontmoet de koning de visser Gyges.

Het is avond, buiten sneeuwt het en de dagen vullen zich met examens en studeren. Dat is de setting waarin ik I am Oak voor het eerst hoorde. De warme klanken van de muziek maakte de sfeer gemoedelijk. Zo kon ik nog wel een nachtje door. Vijf jaar later kwamen de jongens van de band naar Gent. Ook de lenteavonden kunnen ze prima aan.

Vrijdagavond 20u. Het NTGent stelt zich open. Met mondjesmaat komen theaterliefhebbers het gebouw binnengewandeld. Tijd voor toneel. Een korte enquête over De Lijn is het enige obstakel dat ons scheidt van de zaal. Het tweede middenbalkon, een ideale positie om de ruimtelijke compositie van het podium te aanschouwen.

 

Die bewuste donderdagavond was een avond die bij menig West-Vlaamse muziekliefhebber al lang in de agenda stond aangeduid, gefluoriseerd én omcirkeld. Op 14 april was het eindelijk zo ver: de cd-voorstelling Otel van Ertebrekers, het West-Vlaamse trio van Flip Kowlier, Jeffrey Bearelle en Peter Lesage.

 

In Liefde wachten moeder en dochter op de terugkeer van de vader. Een oorlogsmisdadiger waarvan het bloed na negen maanden gevangenisstraf dan wel van de handen, maar niet van de ziel gewassen is. Op zich een klein verhaal, maar het onderhuidse zwelt aan zonder ooit zwalpend uit de bocht te gaan.

 

Hoera en feest! TUMULTINGENT is terug en tovert de Gentse binnenstad om tot een groot kunstenfestival. Als vanouds kan u opnieuw op verschillende locaties terecht. Op het vierdaags programma zijn er soms vaste, soms dagspecifieke expo's, concerten, performances, etc. Maar zoals een kind in een snoepwinkel raakt u even verdwaald in het fantastische aanbod.

Hoera en feest! TUMULTINGENT is terug en tovert de Gentse binnenstad om tot een groot kunstenfestival. Als vanouds kan u opnieuw op verschillende locaties terecht. Op het vierdaags programma zijn er soms vaste, soms dagspecifieke expo's, concerten, performances, etc. Maar zoals een kind in een snoepwinkel raakt u even verdwaald in het fantastische aanbod.

Ook ik mocht voor jullie een route componeren in de kunstige wonderwereld van TIG#4.

Tijdens TUMULTINGENT is er voor elk wat wils. Maar wat wilt u dan, en waar te beginnen? Als houvast vindt u hier alvast mijn route. Bij momenten dagspecifiek, maar grotendeels op alle dagen toegankelijk.

 

 

 

1. CAMPO 

 

Op zaterdagavond 19 maart gaf de Gentse groep Binti een heus afscheidsconcert in de Trefpunt Concertzaal.

Voor de vierde keer palmt TUMULTINGENT de Arteveldestad in.

Bijna is het zo ver, binnen enkele dagen gaat de vierde editie van ons eigenste en tevens volledig gratis kunstenfestival TUMULTINGENT van start. En al zeggen we het zelf, het programma ziet er fantastisch uit!  

Bijna is het zo ver, binnen enkele dagen gaat de vierde editie van ons eigenste en tevens volledig gratis kunstenfestival TUMULTINGENT van start. En al zeggen we het zelf, het programma ziet er fantastisch uit!  

Op dinsdagavond vulde de concertzaal van de Vooruit zich vlotjes voor de warme klanken en meerstemmige samenzang van Isbells en Marble Sounds. Zelfs vanuit de zijdeuren keken nieuwsgierige hoofden richting podium waar ze zagen dat het goed zat. Geen melancholische overdaad, wat sommigen misschien vreesden, wel bij momenten vrolijke en vooral vocaal sterke performances.

Geef tg STAN een tekst, een tafel om aan te vergaderen en vooral: publiek. Resultaat is een vermakelijke avond die maatschappelijk cynisme niet onder stoelen of banken schuift. Zo ook in Wat/nu, waarvoor de vier STAN-leden na tien jaar weer gezamelijk op scene treden. 

 

‘Laat je mee op sleeptouw nemen door een levend boek.’ Met deze slagzin probeerde de Vooruit menig boekenliefhebber warm te maken voor een intiem moment in de Bibliotheek aan het Zuid.

 

Curiositeit is één van de meest aanwezige kenmerken bij Tumult.fm, net als onze onverdoezelbare voorliefde voor nieuw muzikaal talent. We konden het dan ook niet laten om de finalisten van Concourioso even nauw te bestuderen, voor de finale op vrijdag in de concertzaal van Trefpunt. Zet u alvast op de rand van uw stoel want het zal ongetwijfeld de moeite zijn! 

 

De vluchtelingenproblematiek laat NTGent niet onbewogen. Meerdere voorstellingen richtten hierop hun aandacht en ook Luk Perceval voelde zich genoodzaakt de geplande voorstelling La Promesse te vervangen voor Oogst van de wrok. Hiervoor herwerkte de regisseur The Grapes of Wrath van de hand van Nobelprijswinnaar Steinbeck.

Afgelopen week was Milo Rau terug in Gent. The Civil Wars werd opgevoerd in de Vooruit en maakte haar toeschouwers bewust van de grote en kleine oorlogen in de samenleving. Civil wars in alle hoeken van de maatschappij.

 

Een vuil doek op de vloer en een vreemd allegaartje materiaal, waaronder een gekanteld paard (het turntoestel, niet het dier) en een web van bemaskerde draden dat in zijn totaliteit iets wegheeft van een luster, geven de indruk dat we in de werkplaats van een wel zeer verstrooide professor zijn beland.

Met haar eerste avondvullende solovoorstelling geeft Meg Stuart misschien meer uit handen dan ze aanvankelijk van plan was. Stuart vuurt een intermediale performance op het publiek af waarin ze een dialoog aangaat met het verleden en haar eigen lichaam in vraag stelt.

 

Steven Michel leerden we kennen als topdanser in stukken zoals Victor en Dog Days Are Over. Met They Might Be Giants maakt hij zijn debuut als choreograaf en belooft ons “een solo op het snijvlak van dans en concert”. De première gisterenavond in Campo wilden we dan ook voor geen goud missen.

 

Een half uur van tevoren sta ik al aan te schuiven in CAMPO. Nooit eerder was ik er zo vroeg bij uit schrik dat mijn kaartje, indien te laat, aan iemand uit de ellenlange wachtlijst zou worden doorverkocht. Oef, ik ben op tijd! Het licht gaat aan en richt zich op een groep dansers in ondergoed met papieren zak over het hoofd.

De eerste keer dat we ons als jongelui aan opera durfden wagen, dateert al van een aantal jaren terug. Een balletvoorstelling was echter nog onbekend terrein voor ons tweetjes. Dus keken we uit naar De Notenkraker in een regie van de jonge Argentijn Demis Volpi, op Valentijn dan nog…

 

Gisterenavond namen we een nostalgische trip down memory lane in de Vooruit met Lee Ranaldo. Vanuit onze rood beklede stoelen waanden we ons even terug jaren ‘80. “Ik denk dat ik hier ooit een piano kapot gemaakt heb”. Over die fameuze piano wordt nog steeds vol trots verteld tijdens de rondleidingen in de Vooruit. Daar heeft men het met Lee Ranaldo dus een beetje over een levende legende.

De vierde editie van het kunstenfestival TUMULTINGENT / TIG#4 gaat een andere richting uit. Het festival breidt uit van 1 naar 3,5 dagen, en krimpt tegelijkertijd in naar een goeie 10 locaties in Gent, waaronder CAMPO, KASK, LUCA, KERK GENT, GOUVERNEMENT, … De focus van het festival blijft dezelfde: een uniek netwerk creëren binnen de stad.

Twee weken lang mochten we ons in de Zebrastraat verwarmen met eten aan ’t spit, hippe warme drankjes en heerlijke muziek.

Pages