MEDIAPLATFORM VAN CULTUUR- EN ONDERWIJSPARTNERS VAN DE STAD GENT

Achter ’t eten is een dijk van een muzikaal theaterstuk dat meer dan tien jaar na datum werd hernomen in Campo. Het oorspronkelijke stuk, een samenwerking tussen het KIP en LOD Muziektheater ging in première in de Minardschouwburg in 2003.

De eerste danspasjes van de avond zijn gezet. Dat helemaal dankzij de rockabilly aandoende liedjes van The James Hunter Six. Van uptempo stapjes zetten tot melancholisch meewiegen, er werd alvast aardig wat bewogen voor de main stage. James Hunter wordt wel eens vergeleken met Sam Cook en dat kunnen wij alleen maar bevestigen.

Deel 2 van Gent Jazz werd geopend door de Londense jazz muzikante ALA.NI. Even leek het erop dat ze slechts voor een twintigtal mensen zou spelen, maar al snel liep de tent vol en gaven Alani en Rob het beste van zichzelf. Als dit de toon wordt van de tweede Gent Jazz week, dan wordt het een topweek!

Wanneer het exact gebeurde, kunnen we niet meteen aanduiden. Maar waar we niet om heen kunnen, is dat Balthazar een ware hitmachine is. De band bouwde de afgelopen jaren een sterke reputatie op met een steeds groter wordende naam op elke festivalaffiche. Ontelbare keren kweelden we al mee met Blood Like Wine, The Boatman en Do Not Claim Them Anymore.

We kennen John Cale vooral als de man die The Velvet Underground als eerste verliet, toch blijven we hem dankbaar voor wat de groep op die korte periode voortbracht. Gisteren stond hij als headliner op de main stage van Gent Jazz. Het werd een psychedelische trip doorheen zijn oeuvre waar vooral de fans hun hart ophaalden.

 

Herbie Herbie Herbie.

 

Als je drie jazzgrootmeesters op een podium zet kan het alle richtingen uitgaan. Soms knettert het, soms botst het. Soms bliksemt het, soms kabbelt het. Wat Brad Mehldau, John Scofield en Mark Guiliana gisteren op het podium brachten was een combinatie van alle bovenstaande.

 

Dit seizoen is Urgent.fm met Tumult.fm DOKbewoner en beheert het de SMARTkabine in de voortuin van DOK. Elke eerste zondag van de maand opent de tentoonstelling van telkens een andere kunstenaar.

Alsof we op een afstudeerfeestje van het KASK beland waren, zo voelde het een beetje afgelopen woensdag in de Handelsbeurs. Onder de noemer van Ghost werkte Raveyards een “carrousel van performances” uit op unieke locaties. Ze nodigden daarvoor bevriende bands en ander creatief gespuis uit om er op een dikke tien minuten het beste van zichzelf te komen geven. Al dan niet à l’improviste. Muziek, performance, beeldende kunst en pintjes.

Gisteravond zorgde de Sint-Jacobskerk voor een avond in het teken van De Groote Oorlog. Alweer die oorlog? Ja, het is nog steeds 100 jaar geleden, en opdat wij nog altijd niet vergeten. En zij die dat niet-vergeten nog niet beu zijn, werden daarvoor gisteravond rijkelijk beloond. 

 

Idomeneo, Rè di Creta vertelt het verhaal van de Kretenzische koning Idomeneo (Lothar Odinius) die tijdens de Trojaanse oorlog streed met de overwinnende Grieken aan de zijde van Agamemnon. Na de oorlog keert hij terug naar huis, maar tijdens een storm op zee belooft hij Neptunus de eerste persoon die hij ziet bij zijn aankomst op Kreta te zullen offeren als ze de storm overleven.

In 1948 voorspelde George Orwell het al: de volledige teloorgang van de privacy. Dat Big Brother gevoel ondervinden steeds meer mensen tegenwoordig als realiteit. Elke beweging die we maken wordt geregistreerd door bewakingscamera’s, politieagenten,… Een mens zou het er benauwd van krijgen!

Nadat een eerdere samenwerking in 2011 het succesvolle Bij het kanaal naar links voortbracht, staken het Vlaamse theatergezelschap Olympique Dramatique (opgericht door Ben Segers, Geert Van Rampelberg, Stijl Van Opstal en Tom Dewispelaere) en het Nederlandse De Mexicaanse Hond onder leiding van theatermaker Alex Van Warmerdam terecht nogmaals de koppe

De tournee naar aanleiding van het in 2015 verschenen Phantom Radio was nog niet goed en wel afgerond of Lanegan kondigde al een reeks “solo” optredens aan. Solo bleek echter een relatief begrip te zijn want zowel vaste luitenants Jeff Fielder en Frederic Lyenn Jacques als Duke Garwood stonden mee op het podium.

 

Chet Baker was een virtuoos. Een ridder van de intrieste jazz die in het collectief geheugen gegrift staat. Een getormenteerde ziel.

Naar de opera gaan is een feest. Muziek, poëzie en toneel worden samen geserveerd en overgoten met een dikke laag pathos. Gewoon smullen. Maar wat als er zevenentwintig opera’s op één avond getoond worden? Laten we eerlijk zijn. Het eten mag nog zo lekker zijn, niemand heeft zin in een indigestie. De Argentijnse dirigent Leonardo García Alarcón gaat met zijn ensemble Cappella Mediterranea de uitdaging aan.

Wat is het meest gangbare beeld over toneel en theater? Een relatief grote zaal, zitjes op de gelijkvloers, enkele niveaus met balkonnen, al dan niet loges. Soms is het anders. Sommige gevoelens kan je pas bevatten als je er werkelijk middenin zit. Zo is het bij Mental (The Vacuum Cleaner). Wie zich inschrijft, krijgt een mail met de locatie. Lozevisserstraat nummer 16, voor gisterenavond een willekeurig huis.

Wat zou er gebeuren als de mensheid er niet meer was? Met die intrigerende vraag lokte Ontroerend Goed op woensdag 4 mei heel wat nieuwsgierigen naar de Vooruit. Op het programma: de première van World Without Us, het jongste kindje van Ontroerend Goed onder de regie van Alexander de Vriendt.

 

Vier uur lang duurde de nieuwe dansperformance van Marten Spangberg. Uit de aankondiging bleek een interactieve show zonder grenzen. The Internet maakte van de domzaal in De Vooruit een eigenzinnig universum.

 

Zoals ieder jaar staat 1 mei gelijk aan Dag van de Arbeid, dag van het genieten van (hopelijk) de eerste lentezon en de opening van het immer gezellige DOK. Wat maakt deze oude haven zo aantrekkelijk? De hoeveelheid beton of trieste havenarchitectuur? Gent, bruisend als ze is, bezit tal van niet-zo-verborgen plaatsen waar in bepaalde seizoenen een sombere omgeving wordt omgetoverd tot een onmisbaar gegeven.

 

Het hoeft niet altijd een tot buiten de landgrenzen bekende curator te zijn om een interessant en aantrekkelijk kunstfestival op poten te zetten. Het Mayday Mayday Festival liet dit jaar opnieuw de kunststudenten van verschillende kunstopleidingen zelf aan het woord.

 

De Grote Oorlog, 1914-18. Wie kent hem nog niet? Ook ik, opgegroeid in een nest waarin “De Eerste” een frequent gespreksonderwerp was en is. Toch mogen de veelheid aan herdenkingen en voorstellingen geen verzadigde vermoeidheid teweeg brengen. Te midden de herdenkingshype bevinden zich parels. Luk Perceval schittert met polyphonie. Interessant. Mooie recensies. Laten we gaan.

De Week van de Amateurkunsten mag bij Tumult.fm zeker niet onopgemerkt voorbijgaan. Er zijn weer tal van leuke initiatieven die een bezoekje verdienen, dus hier heeft u alvast onze selectie.

 

 

Inktopus vzw zeefdruk en grafiekatelier (Grafiek, zeefdruk)

 

Kandaules, koning van Lydië, is onmetelijk rijk en wil zijn rijkdom met al wie het horen, zien en proeven wil, delen. Tijdens één van zijn vele decadente feestpartijen wordt een ring gevonden in de buik van een vis. De koning ontdekt dat deze ring je onzichtbaar maakt. Op het feest ontmoet de koning de visser Gyges.

Het is avond, buiten sneeuwt het en de dagen vullen zich met examens en studeren. Dat is de setting waarin ik I am Oak voor het eerst hoorde. De warme klanken van de muziek maakte de sfeer gemoedelijk. Zo kon ik nog wel een nachtje door. Vijf jaar later kwamen de jongens van de band naar Gent. Ook de lenteavonden kunnen ze prima aan.

Vrijdagavond 20u. Het NTGent stelt zich open. Met mondjesmaat komen theaterliefhebbers het gebouw binnengewandeld. Tijd voor toneel. Een korte enquête over De Lijn is het enige obstakel dat ons scheidt van de zaal. Het tweede middenbalkon, een ideale positie om de ruimtelijke compositie van het podium te aanschouwen.

 

Die bewuste donderdagavond was een avond die bij menig West-Vlaamse muziekliefhebber al lang in de agenda stond aangeduid, gefluoriseerd én omcirkeld. Op 14 april was het eindelijk zo ver: de cd-voorstelling Otel van Ertebrekers, het West-Vlaamse trio van Flip Kowlier, Jeffrey Bearelle en Peter Lesage.

 

In Liefde wachten moeder en dochter op de terugkeer van de vader. Een oorlogsmisdadiger waarvan het bloed na negen maanden gevangenisstraf dan wel van de handen, maar niet van de ziel gewassen is. Op zich een klein verhaal, maar het onderhuidse zwelt aan zonder ooit zwalpend uit de bocht te gaan.

 

Hoera en feest! TUMULTINGENT is terug en tovert de Gentse binnenstad om tot een groot kunstenfestival. Als vanouds kan u opnieuw op verschillende locaties terecht. Op het vierdaags programma zijn er soms vaste, soms dagspecifieke expo's, concerten, performances, etc. Maar zoals een kind in een snoepwinkel raakt u even verdwaald in het fantastische aanbod.

Hoera en feest! TUMULTINGENT is terug en tovert de Gentse binnenstad om tot een groot kunstenfestival. Als vanouds kan u opnieuw op verschillende locaties terecht. Op het vierdaags programma zijn er soms vaste, soms dagspecifieke expo's, concerten, performances, etc. Maar zoals een kind in een snoepwinkel raakt u even verdwaald in het fantastische aanbod.

Ook ik mocht voor jullie een route componeren in de kunstige wonderwereld van TIG#4.

Pages