MEDIAPLATFORM VAN CULTUUR- EN ONDERWIJSPARTNERS VAN DE STAD GENT

Gisterenavond namen we een nostalgische trip down memory lane in de Vooruit met Lee Ranaldo. Vanuit onze rood beklede stoelen waanden we ons even terug jaren ‘80. “Ik denk dat ik hier ooit een piano kapot gemaakt heb”. Over die fameuze piano wordt nog steeds vol trots verteld tijdens de rondleidingen in de Vooruit. Daar heeft men het met Lee Ranaldo dus een beetje over een levende legende.

De vierde editie van het kunstenfestival TUMULTINGENT / TIG#4 gaat een andere richting uit. Het festival breidt uit van 1 naar 3,5 dagen, en krimpt tegelijkertijd in naar een goeie 10 locaties in Gent, waaronder CAMPO, KASK, LUCA, KERK GENT, GOUVERNEMENT, … De focus van het festival blijft dezelfde: een uniek netwerk creëren binnen de stad.

Twee weken lang mochten we ons in de Zebrastraat verwarmen met eten aan ’t spit, hippe warme drankjes en heerlijke muziek.

Action Zoo Humain zamelt geld in voor een nieuw project: ‘Artiesten zonder grenzen’. Met deze crowdfunding wilt het theatergezelschap precaire kunstenaars in de Arabische wereld ondersteunen. Join the Revolution kadert de inzamelingsactie, en is te zien in de foyer van de Opera. De host is Vooruit.

 

Wie geen fan is van houten kraampjes, reuzenraden en kerstmutsen, maar wél van de winterse sfeer (en likeurtjes), hou u vast want wij hebben goed nieuws. Na het succes van Zebra Beach deze zomer staat er vanaf morgen tot en met 2 januari een pop-up bos in de Zebrastraat. Ja, een écht bos!

 

Toen de Noorse terrorist Anders Breivik in 2012 terecht stond, las hij een dertien-pagina’s tellende verklaring voor zijn daden op. Die verklaring is door de Noorse pers niet openbaar gemaakt. Milo Rau, de controversiële Zwisterse theatermaker besloot de tekst wel naar buiten te brengen. Breivik’s Statement werd gehost door CAMPO en in de indrukwekkende Aula van de Universiteit van Gent voorgedragen.

 

Toen de Noorse terrorist Anders Breivik in 2012 terecht stond, las hij een dertien-pagina’s tellende verklaring voor zijn daden op. Die verklaring is door de Noorse pers niet openbaar gemaakt. Milo Rau, de controversiële Zwisterse theatermaker besloot de tekst wel naar buiten te brengen. Breivik’s Statement werd gehost door CAMPO en in de indrukwekkende Aula van de Universiteit van Gent voorgedragen.

 

In de shaduw van het Glimpsfestival, nodigt KRAAK je uit voor een tocht naar De grijze zone. Met deze showcase willen ze je meevoeren naar een muzikale schemerzone tussen obscuriteit en normaliteit. Een plek die je kan laten wegdromen in melancholie of kan doen glimlachen van euforie. Eén ding is zeker: onberoerd zal je niet naar huis gaan...

 

Heb je zin om eens de deur uit te gaan? Niet te wild, maar toch leuke uitstap om de week te breken? Overweeg dan eens om woensdagavond 9/12 naar de Veestdag te gaan in de Charlatan! Daar kun je onder andere gaan luisteren naar de mannen van Unicorn Stable.

 

In een tijd waar onze samenleving te vaak teert op discriminatie, deviatie en uitsluiting focust Curieus reeds voor de derde maal op gelijkheid, vrijheid en verbondenheid. En ze doen dit niet zomaar, zoals het een goed festival betaamd spreiden ze het programma over 3 dagen. Op woensdag 9, donderdag 10 en vrijdag 11 december kan je in de Vooruit terecht voor het Festival van de Gelijkheid.

 

In een tijd waar onze samenleving te vaak teert op discriminatie, deviatie en uitsluiting focust Curieus reeds voor de derde maal op gelijkheid, vrijheid en verbondenheid. En ze doen dit niet zomaar, zoals het een goed festival betaamd spreiden ze het programma over 3 dagen. Op woensdag 9, donderdag 10 en vrijdag 11 december kan je in de Vooruit terecht voor het Festival van de Gelijkheid.

 

Zoals jullie allemaal al gehoord of gezien hebben, is het aankomende donderdag weer Museumnacht! Hoera! De mooiste musea van Gent hebben alles uit de kast getrokken om er een onvergetelijke avond van te maken. En Tumult.fm maakt alles mee vanaf de eerste rij.

 

Johan Simons regisseerde ‘De Kersentuin’ van Anton Tsjechov en maakte een voorstelling die tot de essentie kwam. De essentie die Tsjechov zelf voor ogen had. En dat met de hulp van een fenomenale cast.

 

Sinds ongeveer een jaar probeert Nick Steur in zijn performance A Piece of time, moving pendulums and synchronizing metronomes grip te krijgen op het ritme van metronomen. Synchronisatie van de tijdmachines is het hoogste doel. Gisteren probeerde hij het weer, dit maal in Campo.

 

Lachende broekmannen, Freggle-achtige pruiken, een prinses op mannenbenen, drilboren, ballondieren, een telegeleide speelgoedhaai en een zingend orkest busten. Het kon niet anders dan dat het toneel aan het einde van Miet Warlops Mystery Magnet eruitzag als een 3D-versie van een kunstwerk van action painter Jackson Pollock.

 

Met ‘Pardon! Sorry dat ik leef’ vertelt Theatercollectief SKaGeN het verhaal van de kleine mens aan de rand van de samenleving. Waar eindigt het strijdtoneel van de minderbedeelden en begint die van justitie? De voorstelling was gisteren te zien in de schouwburg van NTGent.

 

Op dinsdag 3 november mocht Tumult genieten van Interdans in NTGent. Interdans biedt een platform aan aan jonge choreografen en dansers om te laten zien wat ze in hun mars hebben. We kregen de kans om een babbel te slaan met hoofdchoreograaf en artistiek leider Bert Uyttenhove, en met danseres Amelie Lambrechts.

 

Met een diploma Engels op zak en een muziekverslaving die langzaamaan oncontroleerbaar begint te worden, lijkt een opvoering van Macbeth op muziek van Mauro Pawlowski gewoon te mooi om waar te zijn.

Pleidooi van een gedoemde moeder. Een ondertitel die al wat onderhuidse wrangheid en leed in zich draagt. Viviane De Muynck voert in de monoloog GAZ het verhaal van een moeder van een gedode terrorist ten tonele. “Ik mag zoeken wat ik wil, hem recupereren lukt niet meer. Hij is kapot gerecupereerd door wildvreemden.”

 

Johan Van Assche zegt tegen de cameraman nadat hij werd geïnterviewd door Rebekka De Wit: “Altijd euh.. serieuze gesprekken he met Rebekka..” En hoewel hij gelijk heeft, bevestigt hij met deze oneliner het kernidee van de voorstelling ‘Presentatie van een ongecensureerd moppenboek’. Als je echt op bits en punchlines zit te wachten, moet ik je teleurstellen.

De terdoodveroordeelde Socrates voert een pletwalsend pleidooi met NTGent als publiek. Het is een doodgewone donderdagavond en Bruno Vandenbroecke herwerkt de zachte taal van de eerste filosoof tot een eigen compositie. Een voorstelling en prachtmonoloog naar de hand van Stefaan Van Brabandt, die de waanzin voorlegt, aankaart en tenietdoet. Enige fascinatie ontspringt over wat te kennen valt.

 

Lang geleden besteeg koning Bérenger de troon. Na 400 jaar was het genoeg geweest. De koning moest sterven, en Lust naar Kunst zette dat in scene. Het Lokerse toneelgezelschap bracht gisteravond voor de laatste keer ‘De koning sterft’ ten tonele voor het Landjuweelfestival. Ze traden op in Minard.

 

Wat de mensheid bezielt om zich vrijwillig de stuipen op het lijf te laten jagen, kunnen we u niet vertellen. Horrorevents allerhande waaien over van de Verenigde Staten en kunnen ook bij ons met zekerheid op een gefascineerd publiek rekenen.

“Want het is ook idioot, te schrijven wanneer er niets te zeggen valt”, schreef Aldous Huxley ooit neer in zijn Brave New World. Hier dan wel geen knap staaltje eugenetica, maar wel verdoving. Absence brengt de sprakeloosheid van de pijn intiem in beeld.  

 

 

Vandaag is een vreemde dag, voor mij, persoonlijk. Vandaag is the end of an era, het einde van het tijdperk, en dus onherroepelijk het begin van een nieuw. Want dit, beste luisteraars, is mijn afscheid van tumult.

Vandaag is een vreemde dag, voor mij, persoonlijk. Vandaag is the end of an era, het einde van het tijdperk, en dus onherroepelijk het begin van een nieuw. Want dit, beste luisteraars, is mijn afscheid van tumult.

Toen ik een ticket bestelde voor de nieuwste voorstelling van Ontroerend Goed deed ik dat, zoals gewoonlijk, snel. Die voorstellingen zijn onmiddellijk uitverkocht. Dat betekent dat ik niet heb gewacht tot iemand eventueel zou ingaan op mijn voorstel om mee te gaan. Ik had me proper ingedekt voor een ‘misschien’ en een daaropvolgende teleurstelling. Wanneer ik nu terugblik op het gebeuren, ben ik daar blij om.

Een confrontatie van twee lichamen. Een spel van afstoten en haast meteen daarna elkaar weer vinden. Spectacular Lightshows of Which You Don’t See The Effect is erg intiem, maar dan soms ook net niet.

 

Een kamer in Tallinn, Parijs of München. Ergens in Europa. Een toevallige ontmoeting, zoals die meestal gebeurt: via beweging, aanraking, kijken, niet noodzakelijk in die volgorde. Een afgemeten toenadering, want moedertaal ontbreekt. De Belg en de Est, twee Europeanen, wandelen sprakeloos door hun disorientatie.

 

Pages